‏ Ezekiel 46

1SO ſpricht der HErr HERR / Das Thor am innern Vorhofe / gegen morgen werds / ſol die ſechs wercktage zugeſchloſſen ſein / Aber am Sabbathtage vnd am Newmonden ſol mans auffthun. 2Vnd der Fürſt ſol auswendig vnter die Halle des thors tretten / vnd her auſſen bey den pfoſten am Thor ſtehen bleiben. Vnd die Prieſter ſollen ſein Brandopffer vnd Danckopffer opffern / Er aber ſol auf der ſchwelle des thors / vnd darnach wider hinaus gehen / das thor aber ſol offen bleiben / bis an den abend. 3Des gleichen das Volck im Land / ſollen in der thür desſelben thors anbeten fur dem HERRN / an den Sabbathen vnd Newmonden. 4DAs Brandopffer aber / ſo der Fürſt fur dem HERRN opffern ſol / am Sabbath tage / ſol ſein / ſechs Lemmer / die on wandel ſein / vnd ein Widder on wandel / 5vnd ja ein Epha Speiſopffers zu einem Widder / zum Speisopffer. Zun Lemmern aber / ſo viel ſeine hand gibt / zum Speisopffer / vnd ja ein Hin öle / zu einem Epha. 6AM Newmonden aber / ſol er einen jungen Farren opffern der on wandel ſey / vnd ſechs Lemmer vnd einen Widder auch on wandel. Vnd ja ein Epha zum farren / 7vnd ein Epha zum widder / zum Speisopffer. Aber zun Lemmern / ſo viel als er greifft / vnd ja ein Hin öle / zu einem Epha. 8VND wenn der Fürſt hinein gehet / ſol er durch die Halle des thors hinein gehen / vnd desſelben wegs wider her aus gehen. 9Aber das Volck im Lande / ſo fur den HERRN kompt / auff die hohen Feſte / vnd zum thor gegen mitternacht hinein gehet / an zu beten / Das ſol durch das thor gegen mittag wider her aus gehen. Vnd welche zum thor gegen mittag hinein gehen / die ſollen zum thor gegen mitternacht wider her aus gehen. Vnd ſollen nicht wider zu dem thor hin aus gehen / da durch ſie hinein ſind gegangen / ſondern ſtracks fur ſich hin aus gehen / 10Der Fürſt aber ſol mit jnen / beide hinein vnd her aus gehen. 11ABer an den Feiertagen vnd hohen Feſten / ſol man zum Speisopffer / ja zu einem Farren / ein Epha / vnd ja zu einem Widder / ein Epha / opffern / vnd zun Lemmern / ſo viel ſeine hand gibt / vnd ja ein Hin öle zu einem Epha. 12WEnn aber der Fürſt ein freiwillig Brandopffer oder Danckopffer dem HERRN thun wolt / So ſol man jm das thor gegen morgen werds auffthun / das er ſein Brandopffer vnd Danckopffer opffere / wie ers ſonſt am Sabbath pflegt zu opffern / vnd wenn er wider eraus gehet / ſol man das thor nach jm zuſchlieſſen. 13VND er ſol dem HERRN teglich ein Brandopffer thun / nemlich / ein jeriges Lamb on wandel / dasſelb ſol er alle morgen opffern. 14Vnd ſol alle morgen das ſechste teil von einem Epha zum Speisopffer darauff thun / vnd ein dritte teil von einem Hin öle / auff das Semelmelh zu treuffen dem HERRN zum Speisopffer / Das ſol ein ewigs Recht ſein vom teglichen Opffer. 15Vnd alſo ſollen ſie das Lamb / ſampt dem Speisopffer vnd öle alle morgen opffern / zum teglichen Brandopffer. 16SO ſpricht der HErr HERR / Wenn der Fürſt ſeiner Söne einem ein Geſchenck gibt / von ſeinem Erbe / dasſelb ſol ſeinen Sönen bleiben / vnd ſollen es erblich beſitzen. 17Wo er aber ſeiner Knechte einem von ſeinem Erbteil etwas ſchencket / das ſollen ſie beſitzen / bis auffs Freyjar / vnd ſol als denn dem Fürſten wider heim fallen / Denn ſein teil ſol allein auff ſeine Söne erben. 18Es ſol auch der Fürſt dem Volck nichts nemen / von ſeinem Erbteil / noch ſie aus jren eigen Gütern ſtoſſen. Sondern ſol ſein eigen Gut auff ſeine Kinder erben / Auff das meins Volcks nicht jemand von ſeinem Eigenthum zerſtrewet werde. 19VND er füret mich vnter den Eingang / an der ſeiten des Thors / gegen mitternacht / zu den Kamern des Heiligthums / ſo den Prieſtern gehorten / Vnd ſihe / daſelbs war ein Raum in einem Eck gegen abend. 20Vnd er ſprach zu mir / Dis iſt der ort / da die Prieſter kochen ſollen / das Schuldopffer vnd Sündopffer / vnd das Speisopffer backen / das ſie es nicht hin aus in euſſern Vorhof tragen dürffen / Das Volck zu heiligen. 21DARnach füret er mich hinaus in den euſſern Vorhof / vnd hies mich gehen in die vier ecke des Vorhofs / 22Vnd ſihe / da war ein jglicher der vier Ecken ein ander Vorhöflin zu reuchern / vierzig ellen lang vnd dreiſſig ellen breit / alle vier einerley mas. 23Vnd es gieng ein meurlin vmb ein jglichs der viere / da waren Herte herumb gemacht vnten an den mauren. 24Vnd er ſprach zu mir / Dis iſt die Küchen / darin die Diener im Hauſe kochen ſollen / was das Volck opffert.
Copyright information for GerLut1545lh